ยินดีต้อนรับเข้าสู่ jokergameth.com
ค้นหาข้อมูลใน jokergameth.com
หน้าแรก สั่งซื้อสินค้า
กระดานพูดคุย เกี่ยวกับเรา

GIGA Three Kingdoms


turbobit


เวปไซท์เราจะอยู่ไม่ได้หากขาดเขาเหล่านี้ รวมช่วยกันสนับสนุนเวปไซท์สปอนเซอร์ของพวกเรา

colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์ สนับสนุนเว็บไซต์ กางเกงเล Joker Game Official Fanpage บล็อคสาวไฮโซ เล่นเกมแล้วได้เงิน โหลดเกม
ให้เช่า Colocation
บริจาค Bitcoin
กางเกงเล
Jokergame Facebook
บล็อคสาวไฮโซ
จ้างให้เล่นเกม
โหลดเกมส์

กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 10
  1. #1
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363

    Become the great defender โคตรตำนานกองกลางพันธุ์เลือดเดือด

    คราวนี้เป็นตาของผมบ้างล่ะครับ หลังจากที่ได้พักจากการแข่งบอลเนื่องจากอาการบาดเจ็บ
    ผมจะขอลงนิยายที่เกียวกับฟุตบอลของผมบ้างล่ะครับ
    เนื้อหารับรอง ได้ใจชาวฮาร์ดคอร์แน่นอนครับ ส่วนเรื่องคำพูดส่วนมากจะเป็นคำหยาบคาย
    ช่วงแรกๆจะแต่งมาจากชีวิตจริงของผมนะครับ


    บทนำ

    “หนูน้อย อยากเล่นตำแหน่งอะไรล่ะ?” ชายวัยกลางคนที่ยืนตรงข้ามเด็กชายตัวเล็กได้จดอะไรบางอย่างยิกๆใส่ในสมุดเล่มใหญ่ของเขา

    “กองหน้าครับผม” เด็กคนนั้นตอบด้วยความมั่นใจก่อนจะดูรูปใบเล็กๆที่เป็นรูปนักฟุตบอลขวัญใจตลอดกาลของเขา ‘ฟาน เดอะ แมน’

    หรือ รุด ฟาน นิสเตลรอย นั่นเอง

    “อืม.......” ชายคนนั้นส่งยิ้มมาให้แล้วพูดต่อ “พรุ่งนี้มาซ้อมได้เลย”

    “ครับผม” หัวใจของเด็กชายพองโตก่อนจะรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็วทันที


    สองเดือนผ่านไป

    “กองหน้าพ่อ***เหรอวะ หลุดเดี่ยวแล้วยิงไม่เข้า” เสียงของโค้ชคนเดิมนั่นเองที่ตะโกนมาจากข้างสนาม

    เพราะว่าตอนนี้ทีมเรากำลังตามหลังแล้วเขาดันทะลึ่งทำ ‘หมูหก’ น่ะสิ

    กองหน้าตัวเป้าพยายามสะบัดหน้าเพื่อขับไล่ความสับสนปนฟุ้งซ่านในหัวออกไปก่อนจะวิ่งไล่บอลที่กองหลังของทีมตรงข้ามทั้งสองคนกำลังจ่ายให้กันไปมา

    เมื่อบอลหยุดที่กองหลังคนหนึ่ง เขาเหยียบบอลไว้เหมือนจะพยายามท้าทายให้เข้าหา

    เด็กคนนั้นเลยค่อยๆเดินเข้าไปหา ย่อตัวช้าๆ สายตาจดจ้องไปที่บอลเหมือนที่โค้ชเคยสอนกองหลัง

    “เฮ้ย พี่ ดูเด็กนั่นมองบอลดิ หยั่งกะกองหลังเลยว่ะ” ผู้ชายที่ยืนข้างๆโค้ชได้สะกิดโค้ชเมื่อเห็นแววตาของเด็กน้อย

    “เออ ว่ะ” โค้ชเองก็พยักหน้าราวกับเห็นด้วย

    “น้องเค้าชื่ออะไรนะ ?” ชายผู้เอ่ยถามได้ถามต่อ

    “ตั้ม” โค้ชตอบ ในสมองผุดแล่นไอเดียบางอย่างขึ้นมา

    “เฮ้ๆๆ ตั้ม ถอยลงไปเล่นมิดฟิลด์ตัวรับ แล้วให้ นัท ลงไปเล่นหน้าเป้าแทน เอายุทธออกมาเลย”

    “ครับ !” เด็กน้อยที่ชื่อตั้มพยักหน้าก่อนจะวิ่งลงไปในตำแหน่งที่เขาลำบากใจที่สุด นั่นก็คือ.....

    มิดฟิลด์ตัวรับ !!!!!!

    ตอนที่1 ลำบาก


    “ไอ่เชี่ยเอ้ย มิดฟิลด์ตัวรับเค้าเลี้ยงเดี่ยวกันเหรอวะ?” โค้ชสบถด่าตั้มที่กำลังนั่งรวมกับนักบอลเด็กคนอื่นๆอยู่บนพื้นหญ้าในช่วงพักครึ่ง

    “ผมเล่นตำแหน่งนี้ไม่เป็นครับ” เด็กน้อยก้มหน้าจ๋อยลงกับพื้น

    “เอ็งต้องสกัดบอลจากที่มันจะต่อจากแดนกลางไปข้างหน้า ทำยังไงก็ได้ไม่ให้บอลมันไปถึงหลัง”

    “นี่มันแค่บอลชุมชน โค้ชจะเครียดไปทำไมครับ?” ตั้มถามอย่างสงสัย

    คำถามนี้ทำเอาโค้ชถึงกับอึ้ง แต่ก็ยังวางฟอร์มต่อไปแบบเดิม

    “ต้องจริงจังตั้งแต่ตอนนี้ ใส่ให้เต็มแรง ถ้าเราแพ้ เรายังภูมิใจว่าเราสู้สุดฝีมือ” ชายวัยกลางคนพยายามเปลี่ยนเรื่อง

    การเปลี่ยนประเด็นครั้งนี้มีประโยชน์มากทีเดียว

    แววตาของตั้มลุกโชติช่วงขึ้นมาหลังจากที่ได้ยินโค้ชพูด

    “ใช่แล้ว เราต้องทุ่มเทให้เต็มที่”

    จากนั้นไม่นาน ผู้เล่นวัยเด็กทั้ง 11 คน ก็เดินเข้าไปรอในสนามหญ้าเปล่าๆ ที่ไม่มีคนดูเลย

    “พี่ครับ สกัดบอลทำยังไงครับ” ตั้มถามนักบอลรุ่นพี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขาทั้งสองคน

    “ตามองลูกบอล เราต้องดักทางให้ออกว่าจะไปทางไหน”

    “ครับ” เด้กน้อยพยักหน้าอย่างรวดเร็วพร้อมทำท่าจะไปประจำตำแหน่งแตถูกรุ่นพี่อีกคนร้องขัดเสียก่อน

    “ที่สำคัญ มีสมาธิ อย่าวอกแวก ไปได้แล้วน้อง” พี่ชายทั้งสองลูบหัวตั้มเบาๆอย่างเอ็นดู

    เมื่อเกมส์การแข่งขันเริ่มต้น ฝั่งตรงข้ามเป็นฝ่ายเขี่ยบอล บอลได้ถูกเคาะไปมาในแดนของทีมตรงข้าม ราวกับไม่รีบร้อน

    แต่ไม่นานจากที่ต่อบอลเพื่อรักษาการครองบอล ก็เริ่มมีการบุกไปทางริมเส้น ตั้มทำท่าจะวิ่งเข้าไปช่วยหลายต่อหลายครั้ง

    แต่ก็ถูกเซ็นเตอร์แบ๊กรุ่นพี่ตะโกนสั่งมาก่อน

    “รักษาตำแหน่งไว้” ฟังจบตั้มก็หันไปมองในแดนกลาง มิดฟิลด์3ตัวเริ่มขึ้นบุกมาในเขตแดนของเขามากขึ้นเรื่อยๆ

    “มันเล่นแผน 4-5-1 ตั้มไหวมั้ย?” พี่คนเดิมร้องถาม

    “ไม่ต้องตะโกน เอิร์ธ เก็บเสียงไว้สั่งกองหลังดีกว่า” เสียงของโค้ชตะโกนแทรกมา

    แต่แล้ว เขาก็ต้องสอนตั้มอยู่ดี

    “ตั้มประกบคนที่ยืนต่ำกว่ากองหน้าไว้” เสียงของพี่เอิร์ธรีบสั่งอย่างร้อนรน

    เด็กน้อยไม่พูดอะไรนอกจากพยักหน้าแล้ววิ่งตามชายผู้ยืนตำแหน่ง ‘หน้าต่ำ’ ทันที

    แต่การประกบเป็นไปอย่างยากลำบาก เพราะ ‘หน้าต่ำ’ คนนั้นยืนไม่เป็นที่

    ตั้มที่เข้าใจว่าการประกบ นั่นคือการประกบติดไปเลย ได้ตามติดมิดฟิลด์ตัวรุกจนเสียตำแหน่งของตัวเองไป

    และเหตุการณ์ก็ได้เลวร้ายลงไปอีกเพราะการที่เขาตามติดมิดฟิลด์ตัวรุกนั้น ได้ทำให้เกิดช่องว่างในแดนกลางขึ้น

    บรรดามิดฟิลด์ที่เหลือทั้งสองของฝั่งตรงข้ามนั้นเริ่มดันขึ้นสูงจนสามารถหาโอกาส ‘ส่อง’ จากแถวสองได้

    การครองบอลของฝ่ายตรงข้ามเป็นไปอย่างง่ายดายเพราะขาดมิดฟิลด์ตัวรับนั่นเอง

    และในที่สุดทุกคนก็รู้จุดอ่อนของบทีมในตอนนี้ นั่นก็คือมิดฟิลด์ตัวรับร่างจิ๋วที่ตามประกบจนเสียตำแหน่งนั่นเอง

    “เฮ้ยตั้ม อย่าตามแบบนั้น รักษาตำแหน่งเอาไว้” โค้ชเห็นท่าไม่ดีจึงรีบป้องปากตะโกนบอกตั้มที่กำลังวิ่งประกบจนเว้นรูโหว่เบ้อเริ่มตรงกลางสนามเอาไว้

    “ครับๆ” หลังจากที่ตั้มพยักหน้าก็ละการประกบแล้วไปยืนประจำตำแหน่งที่แท้จริง

    แต่ฝั่งตรงข้ามก็เล่นต่อบอลกันแทบจะไม่หายใจหายคอ บุกมาทางซ้าย....ทางขวา

    ส่วนตรงกลางนั้นเมื่อมิดฟิลด์ทั้งสองได้บอลก็จะเป็นหน้าที่ของตั้มที่วิ่งเข้าฉกบอลด้วยความรวดเร็ว

    แต่ไม่นานทั้งสองก็เปลี่ยนแผนเป็นจ่ายบอลเร็ว ทำให้ตั้มทำอะไรไมได้มากนัก

    “ไล่บอลตั้ม ไล่บอล !” เสียงของโค้ชยังคงตะโกนว่าตั้มอยู่ข้างสนาม

    คนโดนด่าก็พยักหน้าแล้วก้มหน้าก้มตาไล่บอลต่อทันที

    “สกัด” สิ้นเสียงที่ได้ยิน ตั้มพยายามยืดขาเพื่อตัดบอล แต่มิดฟิลด์คนนั้นก็ดูเหมือนจะรู้ทัน จึงแตะบอลลอด ดาก(หว่างขา) แล้วซัดเต็มข้อ

    แต่โชคดีที่บอลเหินข้ามคานไป

    “สกัดบอลส้นตีนอะไรวะ ***เป็นคุณชายเหรอ?” เสียงใหญ่ๆของนายทวาร(โกล) ตะโกนด่าตั้มด้วยความฉุนเฉียว

    แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับการกระตุ้นสัญชาติญาณดิบของตั้มให้ตื่นขึ้น

    หลังจากที่โกลวิ่งไปเก็บบอลแล้วมาตั้งเตะ เขาตั้งใจเปิดบอลสุดแรง

    แต่มิดฟิลด์ทีมตรงข้ามก็ยังโหม่งบอลข้ามหัวตั้มทะลุไปหากองหน้าที่ตอนนี้กำลังฉีกกับดักล้ำหน้า

    “******แล้ว !” เซ็นเตอร์แบ๊กทั้งสองต่างทำอะไรไม่ถูกจนปล่อยให้กองหน้าร่างใหญ่นั้นหลุดเข้าไปดวลเดี่ยวกับผู้รักษาประตู

    ขณะที่ร่างใหญ่นั้นจะเลือกยิง ก็มีเงาเล็กๆวิ่งแซงหน้าแล้วโถมตัวสกัดบอลก่อน

    การเข้าหนักของตั้มในครั้งนี้ก็ทำให้ล้มกลิ้งกันทั้งคนทั้งบอล

    ผู้ตัดสินทำมือให้เล่นต่อเพราะว่ามิดฟลิด์ตัวรับนั้นไม่ได้มีเจตนาเข้าบอลแรง

    “เออ ดี ! เข้าบอลแบบนั้น” โค้ชตะโกนแข่งกับเสียงนกหวีดที่เป่าหมดเวลา

    “ตั้มเดินออกมาจากสนามด้วยสีหน้าที่อิดโรยระคนกับอ่อนล้า เพราะเขาไม่เคยต้องวิ่งไล่บอลที่หนักหนาสาหัสสากรรจ์ขนาดนี้

    “ดีมาก ตั้มดีมาก!” เสียงโค้ชเดินมาตบไหล่ตั้มก่อนจะทำสัญญาณให้ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน

    “เป็นไงบ้าง กับตำแหน่งมิดฟิลด์ตัวรับ?” โค้ชพูดกับมิดฟิลด์ตัวรับซึ่งบัดนี้กำลังนอนแผ่หลาอย่างหมดแรงอยู่ที่พื้น

    “เยี่ยมเลยครับ” เจ้าตัวตอบอย่างอ่อนระโหยโรยแรง

    เหตุการณ์ วันนี้เองที่จะก่อกำเนิดมิดฟิลด์เลือดเดือดอีกคนในวงการฟุตบอล.....

    ตอนที่ 2 ตัดสินใจ
    “ส้นตีนดิวะ ไอ่เชี่ย !” เสียงทุ้มๆของเด็กร่างอวบคนหนึ่งร้องตะโกนบนตะอาหาร

    “***คิดดีแล้วเหรอ?” เด็กท้วมยังคงถามก่อนจะมองหน้าเด็กทีอยู่ตรงข้าม

    “เออ” เด็กคนนั้นพยักหน้าราวกับมั่นใจในความคิดของตนเองอย่างเต็มเปี่ยม

    “ไอ่โง่ ***ก็รู้ว่าเล่นมิดฟิลด์ตัวรับน่ะ มีแต่ตายกับตาย” เด็กอวบมองอีกครั้งอย่างไม่เชื่อรูหู

    “ยังไงวะภูมิ?” คนฝั่งตรงข้ามถามเพื่อนที่ชื่อภูมิด้วยอาการนิ่งสงบ

    “ตายแบบไม่ได้เกิดด้วย ไอ่***” ภูมิพูดก่อนจะตบหัวตั้มที่ยังทำหน้ามึน1ทีแล้วพูดต่อ

    “***เอ้ย ***ไม่รู้เหรอวะ ว่ามิดฟิลด์ตัวรับน่ะมีพี่ ไผ่ อยู่นะเว้ย”

    “อ่อ กูก็หวังซึมซับประสบการณ์จากพี่เค้าไงวะ” เด็กฝั่งตรงข้ามยังคงพูดอย่างใจเย็น

    “*** กูว่า***โดนอัดเละก่อนแน่” ภูมิรีบสวนกลับทันที แล้วพูดต่อหลังจากที่ตั้มเงียบไป

    “โหดหยั่งกะอะไรดี กองหลังอย่างกูมันยังไม่เว้นเลย”

    “กูเล่นหลังคู่***ก็ได้” เด็กหนุ่มพูดอย่างไม่ย่อท้อ

    แต่ภูมิส่ายหน้าอย่างหมดหวังก่อนจะนึกไปถึงรุ่นพี่อีกคน

    “ถุยดิวะ ไอ่ตั้ม หลังยังมีพี่ พี อยู่นะเว้ยเฮ้ย”

    “ไม่รู้ล่ะ กูตัดสินใจแล้ว ***ไปส่งกูลงชื่อเป็นนักบอลเลย” ตั้มลุกขึ้นพร้อมดึงภูมิไปด้วย

    เมื่อมาถึงห้องพละก็เห็นหนุ่มรุ่นพี่สองคนกำลังคุยกับโค้ชประจำโรงเรียนอยู่

    ภูมิรีบกระชากเสื้อตั้มเบาๆเพื่อลากไปกระซิบ

    “นี่แหละ*** พี่ พี กับ พี่ ไผ่” ความเย็นของเครื่องปรับอากาศไมได้ทำให้หัวใจของภูมิเย็นเหมือนอุณภูมิห้องเลย

    หนุ่มรุ่นพี่ทั้งสองคนหันมองภูมิกับตั้ม คนที่ตัดผมทรงสกรีนเฮดและไว้เคราแบบบีย่าได้ชิงพูดก่อน

    “อ้าว ไอ่ตุ้ย(อ้วน)ภูมิมาทำอะไรวะ?”

    “เอ่อ.......” ก่อนที่ภูมิจะพูดตั้มก็รีบเอ่ยแนะนำตัวก่อนทันที

    “ ผมมาสมัครเป็นนักบอลครับ”

    รุ่นพี่ทั้งสองรวมทั้งโค้ชต่างก็มองเด็กหน้าใหม่ด้วยความแปลกใจก่อนที่ตั้มจะโดนภูมิดึงคอเสื้อไปกระซิบอีก

    “นี่แหละ*** พี่ ไผ่ ล่ะ”

    “เล่นตำแหน่งอะไรวะ ?” เสียงห้าวๆของรุ่นพี่ที่สวมหมวกได้เอ่ยถามมาแบบหยันๆ

    “มิดฟิลด์ตัวรับครับ” เด็กน้อยตอบอย่างไม่เกรงกลัวต่อมิดฟิลด์ตัวรับตัวจริงเสียงจริงที่ยืนอยู่เบื้องหน้า

    “โยโฮ่ !!” หนุ่มรุ่นพี่ที่ถามได้ขยับหมวกขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นถึงใบหน้าขาวนวลที่ดูไม่เหมือนผู้ชายเอาซะเลย

    “คุยกันก็รังจะเสียเวลา มาๆ มาลงชื่อก่อนเลย” โค้ชรีบพูดตัดบทรุ่นพี่ทั้งสองพร้อมเปิดสมุดเล่มเล็ก

    เด็กหน้าใหม่เดินเนิบๆไปเขียนชื่อ-สกุล ห้อง เลขที่ และรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ จนเสร็จ

    “อยู่ชั้นอะไรนะเรา” พี่ พี นั่งบนโต๊ะของครูก่อนจะเอ่ยถามมาต่อ

    “ม.1ครับ” ตั้มตอบอย่างฉะฉาน

    “อืม.....เกิดยากหน่อยนะ มิดฟิลด์ตัวรับเนี่ย” พี่หน้าสวยยังคงแขวะต่อจนพี่ไผ่ทนไม่ไหว

    “พอเถอะ เชี่ยพี น้องครับ พรุ่งนี้เอาสตั๊ดมาซ้อมได้เลยนะ” พี่ไผ่โบกหัวของพี่พีก่อนจะรีบตัดบท

    “ครับ” ตั้มยกมือไหว้ทั้งสามก่อนจะเดินออกจากห้องไปหาภูมิที่ตอนนี้ถอยไปอยู่ข้างนอกห้องรอ

    หลังจากที่ทั้งสองเดินจากไปแล้ว โค้ชก็เริ่มพูดก่อน

    “เห็นไอ่นี่แล้วคิดถึง***เมื่อก่อนเลยว่ะ” คำพูดนี้ทำเอาไผ่ทำหน้าสงสัย

    ส่วนพีที่ยิ้มแบบซ่อนเงื่อนก่อนจะถอดหมวกออกช้าๆแล้วพูดให้ไผ่ฟัง

    “ดูเหมือนไม่กลัวใครเลย เหมือน***ชัดๆ”

    ไผ่ส่ายหน้าไปมาเพื่อลบล้างความรู้สึกในอดีตที่กำลังย้อนเข้ามา ในใจลึกๆเขาก็ยอมรับว่าไอ่น้องคนนี้ ‘เหมือน’ จริงๆ

    “เออ ช่างเหอะ รอดูพรุ่งนี้ก็รู้เองแหละ ***” ไผ่ประกาศกร้าวเพราะข่มความคิดของตนไว้ได้หมดแล้ว

    “เหอะๆ” พีหัวเราะเบาๆในลำคอราวกับต้องการจะสื่ออะไรบางอย่างที่ยากจะเข้าใจออกมา


    จบ.
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Stormwind : 23rd July 2011 เมื่อ 21:19

  2. สมาชิกที่กล่าวขอบคุณ:


  3. #2
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363
    จองเนื้อเรื่องครับ

  4. #3
    Stay In The Dream....
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    Find me in the Dream
    กระทู้
    1,015
    กล่าวขอบคุณ
    1,000
    ได้รับคำขอบคุณ: 698
    Blog Entries
    2
    มาแล้วๆ WC อีกหนึ่ง ^^

    ---------------------------------------------------------------

  5. #4
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    กระทู้
    413
    กล่าวขอบคุณ
    115
    ได้รับคำขอบคุณ: 240
    เริ่มผุดแล้วสินะ

  6. #5
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    กระทู้
    238
    กล่าวขอบคุณ
    8
    ได้รับคำขอบคุณ: 18
    ติดตาม+เป็นกำลังใจให้จ้า

  7. #6
    ถูกระงับใช้งาน (Banned)
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    Thrones
    กระทู้
    1,745
    กล่าวขอบคุณ
    41
    ได้รับคำขอบคุณ: 5,032
    Blog Entries
    2
    WC สู้ว้อย!

  8. #7
    ชอบดูไม่ชอบโพสต์
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    กระทู้
    35
    กล่าวขอบคุณ
    14
    ได้รับคำขอบคุณ: 134
    มันส์ ๆๆ เม้น ๆ ครับ

  9. #8
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363
    ลงตอนที่สองแล้วนะครับ

    By STORMWIND

  10. #9
    Stay In The Dream....
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    Find me in the Dream
    กระทู้
    1,015
    กล่าวขอบคุณ
    1,000
    ได้รับคำขอบคุณ: 698
    Blog Entries
    2
    คงจะรับน้องโหดเเน่ เหอะๆ

    ---------------------------------------------------------------

  11. #10
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363
    อ้างถึง กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ 5day-ago อ่านกระทู้
    คงจะรับน้องโหดเเน่ เหอะๆ
    โหดแน่นอนครับ ตอนนั้นผมจำได้ว่า ซ้อมเสร็จนี่ กลับบ้านไปร้องไห้เลย

    By STORMWIND


 

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
Back to top