ยินดีต้อนรับเข้าสู่ jokergameth.com
ค้นหาข้อมูลใน jokergameth.com
หน้าแรก สั่งซื้อสินค้า
กระดานพูดคุย เกี่ยวกับเรา



Perfect

ดูหนังออนไลน์


เว็บไซต์เราจะอยู่ไม่ได้หากขาดเขาเหล่านี้ รวมช่วยกันสนับสนุนสปอนเซอร์ของพวกเรา

colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์ สนับสนุนเว็บไซต์ คุ๊กกี้ Homemade อร่อย Joker Game Official Fanpage บล็อคสาวไฮโซ เล่นเกมแล้วได้เงิน ลงโฆษณา
ให้เช่า Colocation
บริจาค/Donation
CHIC INDY BAKERY
Jokergame Facebook
บล็อคสาวไฮโซ
จ้างให้เล่นเกม

กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 10
  1. #1
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363

    Become the great defender โคตรตำนานกองกลางพันธุ์เลือดเดือด

    คราวนี้เป็นตาของผมบ้างล่ะครับ หลังจากที่ได้พักจากการแข่งบอลเนื่องจากอาการบาดเจ็บ
    ผมจะขอลงนิยายที่เกียวกับฟุตบอลของผมบ้างล่ะครับ
    เนื้อหารับรอง ได้ใจชาวฮาร์ดคอร์แน่นอนครับ ส่วนเรื่องคำพูดส่วนมากจะเป็นคำหยาบคาย
    ช่วงแรกๆจะแต่งมาจากชีวิตจริงของผมนะครับ


    บทนำ

    “หนูน้อย อยากเล่นตำแหน่งอะไรล่ะ?” ชายวัยกลางคนที่ยืนตรงข้ามเด็กชายตัวเล็กได้จดอะไรบางอย่างยิกๆใส่ในสมุดเล่มใหญ่ของเขา

    “กองหน้าครับผม” เด็กคนนั้นตอบด้วยความมั่นใจก่อนจะดูรูปใบเล็กๆที่เป็นรูปนักฟุตบอลขวัญใจตลอดกาลของเขา ‘ฟาน เดอะ แมน’

    หรือ รุด ฟาน นิสเตลรอย นั่นเอง

    “อืม.......” ชายคนนั้นส่งยิ้มมาให้แล้วพูดต่อ “พรุ่งนี้มาซ้อมได้เลย”

    “ครับผม” หัวใจของเด็กชายพองโตก่อนจะรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็วทันที


    สองเดือนผ่านไป

    “กองหน้าพ่อ***เหรอวะ หลุดเดี่ยวแล้วยิงไม่เข้า” เสียงของโค้ชคนเดิมนั่นเองที่ตะโกนมาจากข้างสนาม

    เพราะว่าตอนนี้ทีมเรากำลังตามหลังแล้วเขาดันทะลึ่งทำ ‘หมูหก’ น่ะสิ

    กองหน้าตัวเป้าพยายามสะบัดหน้าเพื่อขับไล่ความสับสนปนฟุ้งซ่านในหัวออกไปก่อนจะวิ่งไล่บอลที่กองหลังของทีมตรงข้ามทั้งสองคนกำลังจ่ายให้กันไปมา

    เมื่อบอลหยุดที่กองหลังคนหนึ่ง เขาเหยียบบอลไว้เหมือนจะพยายามท้าทายให้เข้าหา

    เด็กคนนั้นเลยค่อยๆเดินเข้าไปหา ย่อตัวช้าๆ สายตาจดจ้องไปที่บอลเหมือนที่โค้ชเคยสอนกองหลัง

    “เฮ้ย พี่ ดูเด็กนั่นมองบอลดิ หยั่งกะกองหลังเลยว่ะ” ผู้ชายที่ยืนข้างๆโค้ชได้สะกิดโค้ชเมื่อเห็นแววตาของเด็กน้อย

    “เออ ว่ะ” โค้ชเองก็พยักหน้าราวกับเห็นด้วย

    “น้องเค้าชื่ออะไรนะ ?” ชายผู้เอ่ยถามได้ถามต่อ

    “ตั้ม” โค้ชตอบ ในสมองผุดแล่นไอเดียบางอย่างขึ้นมา

    “เฮ้ๆๆ ตั้ม ถอยลงไปเล่นมิดฟิลด์ตัวรับ แล้วให้ นัท ลงไปเล่นหน้าเป้าแทน เอายุทธออกมาเลย”

    “ครับ !” เด็กน้อยที่ชื่อตั้มพยักหน้าก่อนจะวิ่งลงไปในตำแหน่งที่เขาลำบากใจที่สุด นั่นก็คือ.....

    มิดฟิลด์ตัวรับ !!!!!!

    ตอนที่1 ลำบาก


    “ไอ่เชี่ยเอ้ย มิดฟิลด์ตัวรับเค้าเลี้ยงเดี่ยวกันเหรอวะ?” โค้ชสบถด่าตั้มที่กำลังนั่งรวมกับนักบอลเด็กคนอื่นๆอยู่บนพื้นหญ้าในช่วงพักครึ่ง

    “ผมเล่นตำแหน่งนี้ไม่เป็นครับ” เด็กน้อยก้มหน้าจ๋อยลงกับพื้น

    “เอ็งต้องสกัดบอลจากที่มันจะต่อจากแดนกลางไปข้างหน้า ทำยังไงก็ได้ไม่ให้บอลมันไปถึงหลัง”

    “นี่มันแค่บอลชุมชน โค้ชจะเครียดไปทำไมครับ?” ตั้มถามอย่างสงสัย

    คำถามนี้ทำเอาโค้ชถึงกับอึ้ง แต่ก็ยังวางฟอร์มต่อไปแบบเดิม

    “ต้องจริงจังตั้งแต่ตอนนี้ ใส่ให้เต็มแรง ถ้าเราแพ้ เรายังภูมิใจว่าเราสู้สุดฝีมือ” ชายวัยกลางคนพยายามเปลี่ยนเรื่อง

    การเปลี่ยนประเด็นครั้งนี้มีประโยชน์มากทีเดียว

    แววตาของตั้มลุกโชติช่วงขึ้นมาหลังจากที่ได้ยินโค้ชพูด

    “ใช่แล้ว เราต้องทุ่มเทให้เต็มที่”

    จากนั้นไม่นาน ผู้เล่นวัยเด็กทั้ง 11 คน ก็เดินเข้าไปรอในสนามหญ้าเปล่าๆ ที่ไม่มีคนดูเลย

    “พี่ครับ สกัดบอลทำยังไงครับ” ตั้มถามนักบอลรุ่นพี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขาทั้งสองคน

    “ตามองลูกบอล เราต้องดักทางให้ออกว่าจะไปทางไหน”

    “ครับ” เด้กน้อยพยักหน้าอย่างรวดเร็วพร้อมทำท่าจะไปประจำตำแหน่งแตถูกรุ่นพี่อีกคนร้องขัดเสียก่อน

    “ที่สำคัญ มีสมาธิ อย่าวอกแวก ไปได้แล้วน้อง” พี่ชายทั้งสองลูบหัวตั้มเบาๆอย่างเอ็นดู

    เมื่อเกมส์การแข่งขันเริ่มต้น ฝั่งตรงข้ามเป็นฝ่ายเขี่ยบอล บอลได้ถูกเคาะไปมาในแดนของทีมตรงข้าม ราวกับไม่รีบร้อน

    แต่ไม่นานจากที่ต่อบอลเพื่อรักษาการครองบอล ก็เริ่มมีการบุกไปทางริมเส้น ตั้มทำท่าจะวิ่งเข้าไปช่วยหลายต่อหลายครั้ง

    แต่ก็ถูกเซ็นเตอร์แบ๊กรุ่นพี่ตะโกนสั่งมาก่อน

    “รักษาตำแหน่งไว้” ฟังจบตั้มก็หันไปมองในแดนกลาง มิดฟิลด์3ตัวเริ่มขึ้นบุกมาในเขตแดนของเขามากขึ้นเรื่อยๆ

    “มันเล่นแผน 4-5-1 ตั้มไหวมั้ย?” พี่คนเดิมร้องถาม

    “ไม่ต้องตะโกน เอิร์ธ เก็บเสียงไว้สั่งกองหลังดีกว่า” เสียงของโค้ชตะโกนแทรกมา

    แต่แล้ว เขาก็ต้องสอนตั้มอยู่ดี

    “ตั้มประกบคนที่ยืนต่ำกว่ากองหน้าไว้” เสียงของพี่เอิร์ธรีบสั่งอย่างร้อนรน

    เด็กน้อยไม่พูดอะไรนอกจากพยักหน้าแล้ววิ่งตามชายผู้ยืนตำแหน่ง ‘หน้าต่ำ’ ทันที

    แต่การประกบเป็นไปอย่างยากลำบาก เพราะ ‘หน้าต่ำ’ คนนั้นยืนไม่เป็นที่

    ตั้มที่เข้าใจว่าการประกบ นั่นคือการประกบติดไปเลย ได้ตามติดมิดฟิลด์ตัวรุกจนเสียตำแหน่งของตัวเองไป

    และเหตุการณ์ก็ได้เลวร้ายลงไปอีกเพราะการที่เขาตามติดมิดฟิลด์ตัวรุกนั้น ได้ทำให้เกิดช่องว่างในแดนกลางขึ้น

    บรรดามิดฟิลด์ที่เหลือทั้งสองของฝั่งตรงข้ามนั้นเริ่มดันขึ้นสูงจนสามารถหาโอกาส ‘ส่อง’ จากแถวสองได้

    การครองบอลของฝ่ายตรงข้ามเป็นไปอย่างง่ายดายเพราะขาดมิดฟิลด์ตัวรับนั่นเอง

    และในที่สุดทุกคนก็รู้จุดอ่อนของบทีมในตอนนี้ นั่นก็คือมิดฟิลด์ตัวรับร่างจิ๋วที่ตามประกบจนเสียตำแหน่งนั่นเอง

    “เฮ้ยตั้ม อย่าตามแบบนั้น รักษาตำแหน่งเอาไว้” โค้ชเห็นท่าไม่ดีจึงรีบป้องปากตะโกนบอกตั้มที่กำลังวิ่งประกบจนเว้นรูโหว่เบ้อเริ่มตรงกลางสนามเอาไว้

    “ครับๆ” หลังจากที่ตั้มพยักหน้าก็ละการประกบแล้วไปยืนประจำตำแหน่งที่แท้จริง

    แต่ฝั่งตรงข้ามก็เล่นต่อบอลกันแทบจะไม่หายใจหายคอ บุกมาทางซ้าย....ทางขวา

    ส่วนตรงกลางนั้นเมื่อมิดฟิลด์ทั้งสองได้บอลก็จะเป็นหน้าที่ของตั้มที่วิ่งเข้าฉกบอลด้วยความรวดเร็ว

    แต่ไม่นานทั้งสองก็เปลี่ยนแผนเป็นจ่ายบอลเร็ว ทำให้ตั้มทำอะไรไมได้มากนัก

    “ไล่บอลตั้ม ไล่บอล !” เสียงของโค้ชยังคงตะโกนว่าตั้มอยู่ข้างสนาม

    คนโดนด่าก็พยักหน้าแล้วก้มหน้าก้มตาไล่บอลต่อทันที

    “สกัด” สิ้นเสียงที่ได้ยิน ตั้มพยายามยืดขาเพื่อตัดบอล แต่มิดฟิลด์คนนั้นก็ดูเหมือนจะรู้ทัน จึงแตะบอลลอด ดาก(หว่างขา) แล้วซัดเต็มข้อ

    แต่โชคดีที่บอลเหินข้ามคานไป

    “สกัดบอลส้นตีนอะไรวะ ***เป็นคุณชายเหรอ?” เสียงใหญ่ๆของนายทวาร(โกล) ตะโกนด่าตั้มด้วยความฉุนเฉียว

    แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับการกระตุ้นสัญชาติญาณดิบของตั้มให้ตื่นขึ้น

    หลังจากที่โกลวิ่งไปเก็บบอลแล้วมาตั้งเตะ เขาตั้งใจเปิดบอลสุดแรง

    แต่มิดฟิลด์ทีมตรงข้ามก็ยังโหม่งบอลข้ามหัวตั้มทะลุไปหากองหน้าที่ตอนนี้กำลังฉีกกับดักล้ำหน้า

    “******แล้ว !” เซ็นเตอร์แบ๊กทั้งสองต่างทำอะไรไม่ถูกจนปล่อยให้กองหน้าร่างใหญ่นั้นหลุดเข้าไปดวลเดี่ยวกับผู้รักษาประตู

    ขณะที่ร่างใหญ่นั้นจะเลือกยิง ก็มีเงาเล็กๆวิ่งแซงหน้าแล้วโถมตัวสกัดบอลก่อน

    การเข้าหนักของตั้มในครั้งนี้ก็ทำให้ล้มกลิ้งกันทั้งคนทั้งบอล

    ผู้ตัดสินทำมือให้เล่นต่อเพราะว่ามิดฟลิด์ตัวรับนั้นไม่ได้มีเจตนาเข้าบอลแรง

    “เออ ดี ! เข้าบอลแบบนั้น” โค้ชตะโกนแข่งกับเสียงนกหวีดที่เป่าหมดเวลา

    “ตั้มเดินออกมาจากสนามด้วยสีหน้าที่อิดโรยระคนกับอ่อนล้า เพราะเขาไม่เคยต้องวิ่งไล่บอลที่หนักหนาสาหัสสากรรจ์ขนาดนี้

    “ดีมาก ตั้มดีมาก!” เสียงโค้ชเดินมาตบไหล่ตั้มก่อนจะทำสัญญาณให้ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน

    “เป็นไงบ้าง กับตำแหน่งมิดฟิลด์ตัวรับ?” โค้ชพูดกับมิดฟิลด์ตัวรับซึ่งบัดนี้กำลังนอนแผ่หลาอย่างหมดแรงอยู่ที่พื้น

    “เยี่ยมเลยครับ” เจ้าตัวตอบอย่างอ่อนระโหยโรยแรง

    เหตุการณ์ วันนี้เองที่จะก่อกำเนิดมิดฟิลด์เลือดเดือดอีกคนในวงการฟุตบอล.....

    ตอนที่ 2 ตัดสินใจ
    “ส้นตีนดิวะ ไอ่เชี่ย !” เสียงทุ้มๆของเด็กร่างอวบคนหนึ่งร้องตะโกนบนตะอาหาร

    “***คิดดีแล้วเหรอ?” เด็กท้วมยังคงถามก่อนจะมองหน้าเด็กทีอยู่ตรงข้าม

    “เออ” เด็กคนนั้นพยักหน้าราวกับมั่นใจในความคิดของตนเองอย่างเต็มเปี่ยม

    “ไอ่โง่ ***ก็รู้ว่าเล่นมิดฟิลด์ตัวรับน่ะ มีแต่ตายกับตาย” เด็กอวบมองอีกครั้งอย่างไม่เชื่อรูหู

    “ยังไงวะภูมิ?” คนฝั่งตรงข้ามถามเพื่อนที่ชื่อภูมิด้วยอาการนิ่งสงบ

    “ตายแบบไม่ได้เกิดด้วย ไอ่***” ภูมิพูดก่อนจะตบหัวตั้มที่ยังทำหน้ามึน1ทีแล้วพูดต่อ

    “***เอ้ย ***ไม่รู้เหรอวะ ว่ามิดฟิลด์ตัวรับน่ะมีพี่ ไผ่ อยู่นะเว้ย”

    “อ่อ กูก็หวังซึมซับประสบการณ์จากพี่เค้าไงวะ” เด็กฝั่งตรงข้ามยังคงพูดอย่างใจเย็น

    “*** กูว่า***โดนอัดเละก่อนแน่” ภูมิรีบสวนกลับทันที แล้วพูดต่อหลังจากที่ตั้มเงียบไป

    “โหดหยั่งกะอะไรดี กองหลังอย่างกูมันยังไม่เว้นเลย”

    “กูเล่นหลังคู่***ก็ได้” เด็กหนุ่มพูดอย่างไม่ย่อท้อ

    แต่ภูมิส่ายหน้าอย่างหมดหวังก่อนจะนึกไปถึงรุ่นพี่อีกคน

    “ถุยดิวะ ไอ่ตั้ม หลังยังมีพี่ พี อยู่นะเว้ยเฮ้ย”

    “ไม่รู้ล่ะ กูตัดสินใจแล้ว ***ไปส่งกูลงชื่อเป็นนักบอลเลย” ตั้มลุกขึ้นพร้อมดึงภูมิไปด้วย

    เมื่อมาถึงห้องพละก็เห็นหนุ่มรุ่นพี่สองคนกำลังคุยกับโค้ชประจำโรงเรียนอยู่

    ภูมิรีบกระชากเสื้อตั้มเบาๆเพื่อลากไปกระซิบ

    “นี่แหละ*** พี่ พี กับ พี่ ไผ่” ความเย็นของเครื่องปรับอากาศไมได้ทำให้หัวใจของภูมิเย็นเหมือนอุณภูมิห้องเลย

    หนุ่มรุ่นพี่ทั้งสองคนหันมองภูมิกับตั้ม คนที่ตัดผมทรงสกรีนเฮดและไว้เคราแบบบีย่าได้ชิงพูดก่อน

    “อ้าว ไอ่ตุ้ย(อ้วน)ภูมิมาทำอะไรวะ?”

    “เอ่อ.......” ก่อนที่ภูมิจะพูดตั้มก็รีบเอ่ยแนะนำตัวก่อนทันที

    “ ผมมาสมัครเป็นนักบอลครับ”

    รุ่นพี่ทั้งสองรวมทั้งโค้ชต่างก็มองเด็กหน้าใหม่ด้วยความแปลกใจก่อนที่ตั้มจะโดนภูมิดึงคอเสื้อไปกระซิบอีก

    “นี่แหละ*** พี่ ไผ่ ล่ะ”

    “เล่นตำแหน่งอะไรวะ ?” เสียงห้าวๆของรุ่นพี่ที่สวมหมวกได้เอ่ยถามมาแบบหยันๆ

    “มิดฟิลด์ตัวรับครับ” เด็กน้อยตอบอย่างไม่เกรงกลัวต่อมิดฟิลด์ตัวรับตัวจริงเสียงจริงที่ยืนอยู่เบื้องหน้า

    “โยโฮ่ !!” หนุ่มรุ่นพี่ที่ถามได้ขยับหมวกขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นถึงใบหน้าขาวนวลที่ดูไม่เหมือนผู้ชายเอาซะเลย

    “คุยกันก็รังจะเสียเวลา มาๆ มาลงชื่อก่อนเลย” โค้ชรีบพูดตัดบทรุ่นพี่ทั้งสองพร้อมเปิดสมุดเล่มเล็ก

    เด็กหน้าใหม่เดินเนิบๆไปเขียนชื่อ-สกุล ห้อง เลขที่ และรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ จนเสร็จ

    “อยู่ชั้นอะไรนะเรา” พี่ พี นั่งบนโต๊ะของครูก่อนจะเอ่ยถามมาต่อ

    “ม.1ครับ” ตั้มตอบอย่างฉะฉาน

    “อืม.....เกิดยากหน่อยนะ มิดฟิลด์ตัวรับเนี่ย” พี่หน้าสวยยังคงแขวะต่อจนพี่ไผ่ทนไม่ไหว

    “พอเถอะ เชี่ยพี น้องครับ พรุ่งนี้เอาสตั๊ดมาซ้อมได้เลยนะ” พี่ไผ่โบกหัวของพี่พีก่อนจะรีบตัดบท

    “ครับ” ตั้มยกมือไหว้ทั้งสามก่อนจะเดินออกจากห้องไปหาภูมิที่ตอนนี้ถอยไปอยู่ข้างนอกห้องรอ

    หลังจากที่ทั้งสองเดินจากไปแล้ว โค้ชก็เริ่มพูดก่อน

    “เห็นไอ่นี่แล้วคิดถึง***เมื่อก่อนเลยว่ะ” คำพูดนี้ทำเอาไผ่ทำหน้าสงสัย

    ส่วนพีที่ยิ้มแบบซ่อนเงื่อนก่อนจะถอดหมวกออกช้าๆแล้วพูดให้ไผ่ฟัง

    “ดูเหมือนไม่กลัวใครเลย เหมือน***ชัดๆ”

    ไผ่ส่ายหน้าไปมาเพื่อลบล้างความรู้สึกในอดีตที่กำลังย้อนเข้ามา ในใจลึกๆเขาก็ยอมรับว่าไอ่น้องคนนี้ ‘เหมือน’ จริงๆ

    “เออ ช่างเหอะ รอดูพรุ่งนี้ก็รู้เองแหละ ***” ไผ่ประกาศกร้าวเพราะข่มความคิดของตนไว้ได้หมดแล้ว

    “เหอะๆ” พีหัวเราะเบาๆในลำคอราวกับต้องการจะสื่ออะไรบางอย่างที่ยากจะเข้าใจออกมา


    จบ.
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Stormwind : 23rd July 2011 เมื่อ 21:19

  2. สมาชิกที่กล่าวขอบคุณ:


  3. #2
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363
    จองเนื้อเรื่องครับ

  4. #3
    Stay In The Dream....
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    Find me in the Dream
    กระทู้
    1,015
    กล่าวขอบคุณ
    1,000
    ได้รับคำขอบคุณ: 698
    Blog Entries
    2
    มาแล้วๆ WC อีกหนึ่ง ^^

    ---------------------------------------------------------------

  5. #4
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    กระทู้
    413
    กล่าวขอบคุณ
    115
    ได้รับคำขอบคุณ: 240
    เริ่มผุดแล้วสินะ

  6. #5
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    กระทู้
    238
    กล่าวขอบคุณ
    8
    ได้รับคำขอบคุณ: 18
    ติดตาม+เป็นกำลังใจให้จ้า

  7. #6
    ถูกระงับใช้งาน (Banned)
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    Thrones
    กระทู้
    1,745
    กล่าวขอบคุณ
    41
    ได้รับคำขอบคุณ: 5,032
    Blog Entries
    2
    WC สู้ว้อย!

  8. #7
    ชอบดูไม่ชอบโพสต์
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    กระทู้
    35
    กล่าวขอบคุณ
    14
    ได้รับคำขอบคุณ: 134
    มันส์ ๆๆ เม้น ๆ ครับ

  9. #8
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363
    ลงตอนที่สองแล้วนะครับ

    By STORMWIND

  10. #9
    Stay In The Dream....
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    Find me in the Dream
    กระทู้
    1,015
    กล่าวขอบคุณ
    1,000
    ได้รับคำขอบคุณ: 698
    Blog Entries
    2
    คงจะรับน้องโหดเเน่ เหอะๆ

    ---------------------------------------------------------------

  11. #10
    ชอบโพสต์เป็นชีวิตจิตใจ
    วันที่สมัคร
    Jul 2011
    ที่อยู่
    ที่เดิม...ที่เรายังรักกัน
    กระทู้
    516
    กล่าวขอบคุณ
    344
    ได้รับคำขอบคุณ: 363
    อ้างถึง กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ 5day-ago อ่านกระทู้
    คงจะรับน้องโหดเเน่ เหอะๆ
    โหดแน่นอนครับ ตอนนั้นผมจำได้ว่า ซ้อมเสร็จนี่ กลับบ้านไปร้องไห้เลย

    By STORMWIND


 

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
Back to top